കേൾക്കുകയും അവരെ വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുക: എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് ശാന്തമായി വിശദീകരിക്കാൻ അവരെ അനുവദിക്കുക, കുറ്റപ്പെടുത്താതെയോ അവരുടെ വികാരങ്ങൾ നിസ്സാരമാക്കാതെയോ അത് ഗൗരവമായി എടുക്കുക.
ഭീഷണിപ്പെടുത്തൽ അവരുടെ കുറ്റമല്ലെന്ന് അവർക്ക് ഉറപ്പുനൽകുക: സഹായം ചോദിക്കുന്നത് ശരിയായ നടപടിയാണെന്നും ഭീഷണിപ്പെടുത്തൽ അംഗീകരിക്കാനാവാത്തതാണെന്നും ഊന്നിപ്പറയുക.
സ്കൂളിനോട് പറയുകയും തുടക്കം മുതൽ അതുമായി സഹകരിക്കുകയും ചെയ്യുക: അധ്യാപകനെയോ കൗൺസലറെയോ ഭരണവിഭാഗത്തെയോ അറിയിക്കുക, നിങ്ങളുടെ കുട്ടിയെ സംരക്ഷിക്കാനും തുടർനടപടികൾക്കുമായി വ്യക്തമായ ഘട്ടങ്ങളിൽ ധാരണയിലെത്തുക.
സ്കൂളിൽ വിശ്വസ്തനായ ഒരു മുതിർന്ന വ്യക്തിയെ നിശ്ചയിക്കുക: വീണ്ടും ഭീഷണിപ്പെടുത്തൽ ഉണ്ടായാൽ ഉടൻ ആരെ സമീപിക്കണമെന്ന് നിങ്ങളുടെ കുട്ടിക്ക് മുൻകൂട്ടി അറിയണം.
ലളിതമായ ഒരു പ്രതികരണ പദ്ധതി തയ്യാറാക്കുക: ശാന്തരായിരിക്കാനും, മാറിനിൽക്കാനും, സഹായം ചോദിക്കാനും അവരെ പഠിപ്പിക്കുക, ‘നിർത്തൂ, ഇത് ഞാൻ അംഗീകരിക്കില്ല’ എന്നതുപോലുള്ള ഉറച്ച ഒരു വാക്ക് ഉപയോഗിച്ച്.
അക്രമത്തിലൂടെ പ്രതികരിക്കാൻ അവരോട് ആവശ്യപ്പെടരുത്: ലക്ഷ്യം സുരക്ഷിതമായി പുറത്തുകടക്കുകയും സഹായം തേടുകയുമാണ്, അപകടസാധ്യത വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന ശാരീരിക ഏറ്റുമുട്ടലല്ല.
അവരുടെ സുഹൃദ് വലയം ശക്തിപ്പെടുത്തുക: പിന്തുണ നൽകുന്ന സുഹൃത്തുക്കളെയും ആത്മവിശ്വാസവും ഉൾപ്പെടൽ ബോധവും വളർത്തുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളെയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക; ഒറ്റപ്പെടൽ ലക്ഷ്യമാക്കപ്പെടാനുള്ള സാധ്യത വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.
സൈബർ ഭീഷണിപ്പെടുത്തൽ ശ്രദ്ധിക്കുക: അവരുടെ ഡിജിറ്റൽ പ്രവർത്തനങ്ങൾ പിന്തുണയോടെ നിരീക്ഷിക്കുക, തെളിവുകൾ (സ്ക്രീൻഷോട്ടുകൾ) സൂക്ഷിക്കുക, ബ്ലോക്കിംഗും റിപ്പോർട്ടിംഗും ഉപയോഗിക്കുക. അവർ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞു എന്നതിന്റെ പേരിൽ ഫോൺ എടുത്തുമാറ്റി അവരെ ശിക്ഷിക്കരുത്.
പ്രത്യാഘാതത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കുക: സ്കൂളിൽ പോകാൻ വിസമ്മതം, മാർക്ക് കുറയൽ, ഉറക്കത്തിലോ മാനസികാവസ്ഥയിലോ ഉള്ള മാറ്റങ്ങൾ, ഒറ്റപ്പെടൽ, അല്ലെങ്കിൽ ഇടയ്ക്കിടെയുള്ള തലവേദനയോ വയറുവേദനയോ.
ആവശ്യമുള്ളപ്പോൾ വിദഗ്ധ സഹായം തേടുക: ഭീഷണിപ്പെടുത്തൽ തുടരുകയോ നിങ്ങളുടെ കുട്ടിയുടെ മാനസികമോ ശാരീരികമോ ആയ ആരോഗ്യത്തെയോ ഹാജരിനെയോ ബാധിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, ശിശുരോഗവിദഗ്ധനോടോ മാനസികാരോഗ്യ വിദഗ്ധനോടോ സംസാരിക്കുക.